Η λέξη Πάσχα είναι εβραική και σημαίνει διάβαση. Οι Εβραίοι γιόρταζαν το Πάσχα, επειδή πέρασαν από την σκλαβιά της Αιγύπτου στην γη της ελευθερίας, την γη Χαναάν.
Το Εβραικό Πάσχα ήταν προσωρινό.
Οι μυριάδες των ανθρώπων που βρίσκονταν στον Άδη εόρτασαν το Πάσχα, επειδή πέρασαν από τα δεσμά της αμαρτίας και του πνευματικού θανάτου στην λύτρωση και στο φως.
Το Πάσχα που γιορτάζουμε είναι αιώνιο κατά δύο έννοιες. Πρώτον, διότι το νέο Πάσχα θα εορτάζεται στην γη μέχρι την συντέλεια του κόσμου, και μετά την Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου θα εορτάζεται τελειότερα στην βασιλεία των ουρανών. Και δεύτερον, το νέο Πάσχα είναι ασυγκρίτως ανώτερο από το Εβραικό που εξασφάλισε προσωρινή λύτρωση, ενώ ο Κύριος εξασφάλισε για τους ανθρώπους αιώνια λύτρωση και σωτηρία.
Ο Χριστός με την ανάστασή του εξύψωσε την ανθρώπινη φύση. Κατά την ημέρα της κοινής αναστάσεως θ’ αναστηθούμε με σώμα άφθαρτο και ένδοξο, ίδιο με το αναστημένο σώμα του Κυρίου. Η ανάσταση του Χριστού αποδεικνύει την θεότητά του. Αν δεν ανασταινόταν, θ’ αποδεικνυόταν πλάνος, αλλά τώρα απέδειξε ότι είναι αληθινός, ο Κύριος και Θεός, όπως ομολόγησε ο Θωμάς.
Η ανάσταση γεμίζει τα πάντα με φως, ελπίδα, χαρά, και δόξα.
Η ανάσταση του Χριστού είναι το θεμέλιο της πίστεώς μας.
Η Ανάσταση του Χριστού είναι η ελπίδα μας. Δεν έχει σημασία αν είναι ένα απλό ιστορικό γεγονός. Έχει σημασία όμως διότι η Ανάσταση του Χριστού έχει μια υπαρξιακή διάσταση. Δηλώνει την αρχή της νέας ζωής ενός καινούργιου κόσμου που προσφέρει ο Θεός στην ανθρωπότητα. Αυτός ο καινούργιος κόσμος δεν θα έχει φθορά, ούτε ακόμη και την σκιά του θανάτου.
ΓΚΟΝΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ-ΘΕΟΛΟΓΟΣ.
